شهادت حضرت حمزه سيدالشهداء ، پس از عمرى جهاد در راه خدا و يارى رسول اكرم ( ص ) در جنگ احد به دست « وحشى » غلام « جبير بن مطعم » به ملكوت اعلى پيوست . مشركان كه كينهء او را در دل پرورانده بودند ، با جنازهء آن بزرگوار ، بطور وحشيانه رفتار كردند ، جگرش را درآورده و هنده ( مادر معاويه و همسر ابوسفيان ) آن را زير دندانهايش فشرد و لقب آكلة الاكباد يعنى جگرخوار گرفت . « 1 » حمزه نخستين شهيدى بود كه پيامبر ( ص ) بر وى نماز گزارد ؛ آن حضرت هفتاد بار بر بدن حمزه نماز خواند ، چرا كه هرگاه شهيدى را براى نماز مىآوردند ، در كنار بدن وى قرار مىدادند و چون تعداد شهدا هفتاد نفر بود ، هفتاد بار بر بدن حمزه نماز خوانده شد . « 2 » سپس فرمان خاكسپارى عموى والامقام خود و ديگر شهيدان احد را صادر كرد و خود ، پيكر مثله شدهء حمزه را در ميان قبر نهاد . « 3 » در سوگ حمزه رسول خدا ( ص ) پس از شهادت حمزه ، توجّه همگان را به ضرورت عزادارى در سوگ حمزه جلب كرد . پيامبر ( ص ) چون از مقابل خانه‌هاى انصار گذشت و گريهء زنان انصار را در سوگ شهيدانشان شنيد ، قطرات اشكش جارى شد و فرمود : حمزه امروز گريه كننده ندارد . با شنيدن اين سخن ، زنان انصار در خانهء حضرت فاطمه ( س ) گرد آمدند و در گريه و زارى بر حمزه او را يارى كردند . « 4 » بدين ترتيب ، حضرت فاطمه ( س ) دختر پيامبر ( ص ) صاحب عزاى حمزه بود . حضرت زهرا ( س ) پس از رحلت پدر بزرگوارشان ، بعضى از روزها در كنار مزار حمزه‌حضور مىيافت و او را زيارت كرده و بر مزارش مىگريست . « 5 »

--> ( 1 ) . مغازى ، ج 1 ، ص 285 ؛ اعيان الشيعه ، ج 6 ، ص 245 ؛ تاريخ طبرى ، ج 2 ، ص 516 . ( 2 ) . مغازى ، ج 1 ، ص 309 ؛ مستدرك حاكم ، ج 3 ، ص 198 ؛ سيره ابن هشام ، ج 3 ، ص 97 . ( 3 ) . طبقات ، ج 3 ، ص 166 ؛ سير اعلام النبلاء ، ج 1 ، ص 130 . ( 4 ) . شجرهء طوبى ، حائرى مازندرانى ، ج 2 ، ص 67 ، مطبعه علميه نجف اشرف ، 1369 ه . ق . ( 5 ) سفينة البحار ج 1 ص 237